Expertise en contra experise

Voor een correcte afwikkeling bij schade moet worden vastgesteld hoe groot de schade daadwerkelijk is. Bij normale schadegevallen stuurt de verzekeraar zijn allround 'expertiseur' die de schade opneemt. Dit onderzoek wordt  ‘Expertise’ genoemd. Bij complexe schade zal de verzekeraar hiervoor een externe expert inhuren.
 

Wat houdt 'contra-expertise in?

Na een schademelding stuurt de verzekeraar zijn eigen expert. Nadat deze allround Expertiseur de schade heeft berekend, zal de verzekeraar met een voorstel komen tot schadeloosstelling. Of deze expert ook deskundig is inzake wijn of gedistilleerd is te betwijfelen. Als de verzekeringsnemer niet akkoord gaat met de voorgestelde schikking, kan hij hiertegen bezwaar maken. De verzekeraar daarentegen zal, overtuigd van zijn gelijk, afwijzend reageren, tenzij de verzekeringsnemer dit kan weerleggen door het overleggen van een contra-expertiserapport.

De waarde van het taxatierapport

Voorbeeld:
Een verzekeringsnemer heeft in een ver verleden in dure wijnen geinvesteerd, waarvan de prijs inmiddels misschien wel vertienvoudigd is. Als hij met een grote schade te maken krijgt maar geen vooraf opgesteld taxatierapport kan overleggen, heeft hij een groot probleem.
In de wet (art. 7:960 BW) is namelijk bepaald dat de verzekerde nooit in een duidelijk voordeliger positie mag geraken door de vergoeding. Dit wordt het indemniteitsbeginsel genoemd. De verzekeraar zal bij het ontbreken van een geldig taxatierapport uit coulance hooguit de geregistreerde aankoopprijs vergoeden.

Als verzekeringsnemer wel een, door een in zake deskundige Register Taxateuractueel opgesteld, taxatierapport kan overleggen, wordt het indemniteitsbeginsel buiten beschouwing gehouden. Dit deskundigenrapport is onaantastbaar volgens jurisprudentie van de Hoge Raad. Voor roerende zaken, waaronder wijn en gedistilleerd, geldt dat ze worden vergoed naar de vervangingswaarde, die de taxateur heeft vastgesteld. 

Afwijken van het indemniteitsbeginsel

Ook als er geen voorafgaande taxatie voorhanden is, staat de wet toe om af te wijken van het indemniteitsbeginsel, krachtens een beslissing van partijen na het zwaarwegend advies van een in zake deskundige register taxateur.
Uiteraard is dit een complexe materie, waarbij de verzekerde ervoor moet zorgen een minimaal gelijkwaardige deskundige aan zijn zijde te hebben staan voor het begeleiden en vaststellen van de werkelijk geleden schade. De wet staat het toe om af te wijken, hetgeen uit coulance wel gebeurt, maar het is geen regel. Mogelijk zal uiteindelijk een Rechter zich hierover moeten uitspreken waarbij hij het advies van de Registertaxateur zal volgen.

Schadevormen, totaal verlies en gedeeltelijke schade

De meest voorkomende vormen van schade

Schade door verkeerde opslag of transport,
Breuk-, brand- en waterschade,
Contaminatie- en/of andere mogelijke vervolgschade: kwalitatieve geur-, kleur-, of smaakafwijkingen,
Diefstal, oplichting en fraude.

Onderscheid totaal verlies en gedeeltelijke schade

Bij de berekening van de schade wordt er onderscheid gemaakt tussen:
a) totaal verlies (art. 7:958 lid 1 BW).
Hierbij is de zaak helemaal verloren gegaan, zodanig beschadigd dat het niet meer kan worden gebruikt, ontvreemd of kwijt geraakt en kan het niet meer worden teruggevonden (art. 7:958 BW).

b) gedeeltelijke schade (art. 7:958 lid 4 BW). Hier heeft de verzekeraar de keuze tussen vergoeding van de herstelkosten of de vergoeding van de waardevermindering (waarde gezonde zaak – waarde beschadigde zaak): aftrekmethode (art. 7:958 lid 4 BW).

Beslaglegging restanten na vergoeding

De verzekeraar vergoedt in geval van verzekering tegen vervangingswaarde bij gedeeltelijke schade te zijner keuze hetzij de kosten van de waardevermindering naar verkoopwaarde, hetzij de verzekerde waarde van de onbeschadigde zaak, verminderd met de verkoopwaarde van de restanten die aan de verzekeraar vervallen. Nadat de gedupeerde volledig schadeloos gesteld is, mag de verzekeraar altijd beslag leggen op de goederen in kwestie.
In sommige gevallen omdat de goederen vernietigd moeten worden om te voorkomen dat ze niet opnieuw met verborgen gebreken op de markt gebracht worden. In andere gevallen omdat de overgebleven goederen een zekere restwaarde behouden. Bij een onderhandse verkoop gaat de opbrengst van deze restgoederen naar de verzekeraar . Bij partijen met een mogelijke restwaarde is het wederom van belang dat deze waarde wordt vastgesteld door een in zake deskundige Registertaxateur. In sommige gevallen wordt deze restwaarde in het rapport opgenomen, zodat de verzekerde vooraf kan beslissen of hij voor verrekening gaat.

Kosten

In de meeste verzekeringspolissen staat vermeld dat de verzekerde recht heeft om een eigen deskundige als contra-expert in de arm te nemen. De kosten hiervan zijn mogelijk op de polis geheel of nagenoeg geheel meeverzekerd.
Voor het uitvoeren van een Contra-Expertise is onafhankelijk van cruciaal belang. Daarom zal Wijntaxaties alleen Contra-Expertises uitvoeren, indien er geen binding met desbetreffende  verzekeraar is.